هواخوری

از سال اول دانشجویی هر سال در نمایشگاه یکی از سوال هایمان این بود:اقا بی وتن چاپ نشده؟

و هر سال هم :نه امیر خانی هنوز داره می نویسه.

امیرخانی در مجله نیستان سید مهدی شجاعی داستان چاپ کرده و ارمیایش هم در نشریه سمپاد چاپ میشد، من وخیلی های دیگر بیشتر به خاطر سرلوحه های امیرخانی به سایت لوح سر میزدیم و البته من امیرخانی را یکدفعه شناختم و یکدفعه ارمیا و ازبه و من او را خواندم و بعدتر هم ناصر ارمنی و نشت نشا و داستان سیستان و اصلا یکی از ویژگی های امیر خانی این بو د که هر کتابی که چاپ میکرد در فضایی متفاوت بود و این یکی از نقاط قوت امیر خانی بود که شما در هر کتاب منتظر قلم و فضای جدیدی بودید.

اما داستان بیوتن.....

جالب آنکه من به تازگی مادر شده ام، یکی از ما به تازگی همسر شده و آن دیگری هم البته نه به این تازگی ها... دختر نورچشمی مامان و باباست...

من فکر می کنم که این همه تفاهم کمک می کند که اهداف و رویه ی مشترکی را بتوانیم در اداره ی وبلاگ دنبال کنیم و این تفاوت نقش ها، به کشفهای متفاوت و جدید و نگاههای متنوع در وبلاگ می انجامد....

خلاصه آنکه من یک مطلب در مورد مادری نوشته ام، امیدوارم نکته ی جدیدی برایتان داشته باشد:...

چند وقت به وبلاگهای جماعت حزب اللهی و غیر حزب اللهی سر زده باشید  کاملا با فضای وبلاگی آشنا باشید  تا جاییکه لیست صدتایی وبلاگ هم به همه داده باشید  و اگرچه ملت نمیدانند ولی شما یکی از عوامل بالا رفتن آمار بازدید کنندگان وبلاگشان باشیدپست خیلی از وبلاگها دغدغه های مشترک شما هم باشد...و خودتان وبلاگ نداشته باشید که نمیشود!!!

پی نوشت:

از کلی وقت قبل تصمیم به راه انداختن این وبلاگ داشتیم و حالا در این فضای مجازی میخواهیم دغدغه هایمان را در حوزه های مختلف با دوستان همفکر و غیر همفکرمان مطرح کنیم....و این شد که شما خسته از کار روزانه میتوانید برای هواخوری به اینجا بیایید!